Het moest een keer gebeuren in de korte geschiedenis Dames 2 en zondag was het zover: op pad met veel te weinig spelers. Blessures en vakanties maakte onze dames selectie dit weekend krap en aangezien ons 1e de buit binnen moesten halen moesten wij op pad met maar liefst 6 speelsters.

Maar elk nadeel heb z’n voordeel en dus was het lekker overzichtelijk op de parkeerplaat, was iedereen op tijd, en was er ruimte genoeg in de auto’s. Dat laatste kwam ook omdat er bijna geen voorwaartsen mee gingen.

Nog een gelukkie was dat we naar Wageningen mochten, met vlag en wimpel het leukste team uit onze competitie. Wageningen had ons laten weten dat ze zin hadden in een pot rugby en met genoeg dames waren om aan te vullen. 
In Wageningen was het cluster Groen-Paars snel gevormd. Met wat ervaring om de gemiddelde leeftijd flink omhoog te gooien en wat gewicht om ons voorwaartsen pack aan te duwen begonnen we aan een gezamenlijke warming up.

Frans was door Marjolein 1 meegesleurd om onze relatief jonge en onervaren selectie te coachen. Waarvoor hulde want sturing was zeker welkom!

Vanaf de zijlijn was de sfeer gemoedelijk: Delft paste op het hondje van Wageningen en Wageningen voorzag onze ladies van water.

De posities werden even snel toegewezen en “Ik heb het nog nooit gedaan dus ik denk dat ik het wel kan!” werd de lijfspreuk van deze wedstrijd. Na de toss van Captain Eva kregen wij de kick-off. First time Fly Half Hansje wist in de eerste minuten na bal winst een geweldige break te veroorzaken maar werd zo’n halve meter voor de tryline flink uit het leven getackeld. Na eventjes bijkomen keerde zij heroïsch weer het veld in waar ze het presteerde om ons relatief chaotische team dit strakke lijntje te laten vormen.

Daarnaast demonstreerde zij met haar lange beentjes vakkundig het hefboom principe want bij elke kick-off werd de bal een takke eind over de middellijn getrapt.

Ook bij de voorwaartsen een flinke primeur: Jennifer werd door Frans op de Hooker gezet. De van oorsprong hockeyster was trouw te vinden in de scrums en de rucks en voerde zonder geouwehoer en vol overgave haar taken uit en zo zien we dat graag. Joliné had als persoonlijk doel 3x in gaan met de bal. Helaas zonder de grove en soms wat agressieve aansturing van haar niet nader te noemen voorwaartse collega nam ook zij haar verantwoordelijkheid. Zo wist zij met gemak haar persoonlijke doel te behalen. Merel was ook een vrouw met een missie: tackelen. Zoals we allemaal weten is een ambitieuze missie als je ook al weet dat de stand 100-0 voor hunnie gaat worden. Toch zette Merel dat knopje om en maakte zij een mooie start voor een glorieuze tackle carrière.

Koningin van de rucks was deze wedstrijd Eva. Fanatiek probeerde ze overal bij te zijn. Ook wist zij als Center een paar lekkere breakies te maken. Maar het allerleukste was dat met het captainschap Eva’s pittige kant naar boven kwam. Dat belooft wat voor de toekomst!

Dan nog tot slot onze democratisch gekozen WotM: Sterre. Het Rugby bloed stroomt door haar aderen want wat zag het er prachtig uit. Voor de lol op de 8 en dan zonder enkele scrum training bij je aller eerste scrum al een fantastische lichaamshouding aannemen? Sterre doet het. Side steppen op de Center? Sterre is je dancing queen. Op de FullBack alles kapot maken wat op je pad komt? Ze gaat ervoor met plezier! Sterre is een RugbySter on the rise!

De eindstand hebben we het niet over maar man, man, man, wat was het een mooie rugby dag! Met z’n twintigen naar een wedstrijd gaan is stoer maar met z’n zessen aantreden is een heldendaad. In Castricum, waar ons 1e stond te knallen, zorgde onze foto’s voor nostalgische gevoelens. Ik begrijp dat want het was echt enorm leuk!

Door gebrek aan minstens 9 medespelers was er genoeg plek voor deze geweldige fotoshoot en kon iedereen tegelijkertijd douchen.

Tot slot nog de quote van de dag:
“Het is eigenlijk een klote sport maar de rest erom heen is echt mega gezellig, daar doen we het voor!” aldus Hansje Hensen met een pijnlijk handje.