Zaterdag 6 maart was niet de dag van het grote uitslapen. Om 07.45 staan we in de
snijdende wind op het parkeerterrein bij RC Delft voor een carpoolafspraak met Turven
en Benjamins. Met twee turven achterin trappen we af naar Deventer op uitnodiging
van de plaatselijke RC. Het is een flink stuk rijden, maar dankzij de Nintendo DS slaat
de verveling niet toe en met onbeschadigd interieur komen we aan in de Hanzestad.

Het nieuwe clubhuis ademt de sfeer van een Engelse country pub. De vereniging heet
dan ook de Pickwick Players. Gelukkig hebben ze ook koffie. We blijken met zes
turven te zijn: Adrian, Pascal, Joshua, Jesse, Tiago en Wouter. De Pink Panters
hebben er maar twee en besloten wordt om de teams samen te voegen tot Delft/PP.
Het wedstrijdschema wordt daarom omgegooid. Een half uur later hebben de Pink
Panters zich echter vermenigvuldigd tot zes en telt ons turventeam maar liefst 12
rugbyers. Dan maar flink wisselen. Het is ijskoud buiten, maar geen turf die daarover
klaagt. Bij de ouders is dat natuurlijk anders….

Het wachten is nu op de eerste tegenstander: Den Haag 2. Ze hebben een bus
gehuurd, maar Deventer blijkt toch iets verder van de Hofstad dan gedacht. Om 10.55
komt de bus pas aan en om 11.00 is de KO. De Haagse turven rennen bijna direct
vanuit de warme bus het koude veld op. Dat blijkt geen ideale voorbereiding, want ze
krijgen direct drie tries om hun oren. Ook als Den Haag wakker is geworden blijft Delft/
PP goed spelen. De combinatie tussen het groen en roze blijkt goed te werken. Er
wordt mooi samengespeeld en er wordt gewonnen met 5-3.

Hulde voor de organisatie, want deze loopt uitstekend. Er is een strakke planning en er
zijn ervaren scheidsrechters. Ze leggen goed uit waarom er wordt gefloten. Dit is
trouwens ook voor de ouders en het publiek een uitkomst. Verder zijn er gratis gevulde
koeken, appels en soep. Ook worden er buiten op een grote elektrische grillplaat
hamburgers gebakken, althans zolang er regelmatig stoppen worden vervangen. Ook
wordt er zowaar een luchtkussen opgeblazen.

De tweede wedstrijd is tegen een Oostelijke combinatie van spelers uit Deventer en
Almelo. Die zijn ook met 12, dus kan coach Jan Teun iedereen opstellen. De
tegenstanders zijn echter gemiddeld een kop kleiner en veel spelen er hun eerste
wedstrijd. Het wordt dus een schiettent voor de gretige spelers van Delft/PP. Oost-
Nederland probeert wel tegenstand te bieden, maar Pascal weet zelfs met drie spelers
aan zijn benen meeslepend het halve veld over te steken en te scoren. Jan Teun
probeert sympathiek de verhoudingen enigszins recht te trekken door steeds meer
spelers uit het veld te halen. Op het laatst spelen we twaalf tegen vijf, maar ook nu
blijven we scoren. Hilarisch wordt het wanneer een plaatselijke speler bij de aftrap voor
de tweede helft met de bal zijn eigen speelhelft in rent en probeert te scoren. Zijn
teamspelers en het publiek weten hem er nog net op tijd van te weerhouden (jammer
eigenlijk..). Het wordt uiteindelijk 12-0. Helaas valt Adrian geblesseerd uit. Een
onbedoelde spagaat wordt hem noodlottig. Voor de zekerheid even naar het
ziekenhuis.

Ook de benjamins winnen de tweede wedstrijd en de overwinningen worden door de
turven en benjamins wild gevierd in het luchtkussen. 16 vierkante meter luchtkussen is
echter geen partij voor 15 rondvliegende turven/benjamins en na korte tijd blaast hij zijn
laatste adem uit….

De laatste partij tegen Den Haag 1 is een echte kraker. Delft/PP maakt snel 1-0, maar
Den Haag maakt snel gelijk. Het wordt een echt gevecht om elke vierkante meter.
Ondanks de wedstrijdspanning stuurt de Haagse coach consequent een van zijn
beste spelers uit het veld vanwege opmerkingen naar zijn teamgenoten en de
scheidsrechter. Een goed signaal naar iedereen in en buiten het veld. Na de rust scoort
Den Haag slim de 2-1 door een onderschepping. Delft/PP blijft erin geloven en moet
erg diep gaan voor het maken van de gelijkmaker vlak voor tijd. De wedstrijd loopt ten
einde en de scheidsrechter geeft aan dat er nog één actie plaats mag vinden. Den
Haag neemt de kick-off en is bijna bij de tryline. Delft/PP neemt echter over en komt
tot halverwege de helft van Den Haag. Hier ontstaat een enorme scrum, waarbij
Delft/PP Den Haag langzaam naar achteren weet te duwen. Een attente speler van
Delft pikt de bal op en rent om de verdedigers heen. Het is 3-2 en de wedstrijd is direct
afgelopen.

De Haagse spelers en het publiek zijn teleurgesteld, maar klappen sportief voor de
winnaars. Een mooie apotheose. Spannend rugby kan blijkbaar ook zonder
zeslanden.

Een trotse vader