De jaarlijkse Kriekentocht van RC Delft stond weer op het programma. Een aantal weken geleden kwam Tim al naar mij toe met de mededeling, hou 6 november vrij. Dit was een korte boodschap maar als Tim dit zegt hoef je verder ook geen vragen te stellen, je doet het gewoon. Het is hetzelfde als wanneer die je in het veld roept en kort knikt richting de blindside. Dat betekent zoiets als, ik dummy de helft en jij rent hard weg, ik kan het zelf wel maar daar word ik moe van. Enfin. Het bleek te gaan om de kroegentocht.

Echter, dit jaar gingen we niet de binnenstad in maar tipten we de buitenring van Delft aan. Hiermee wordt dus bedoeld alle kroegen buiten de grachtengordel van Delft. Hieronder vallen allerlei soorten cafés: van bruine buurtkroegen tot plekken waar je normaal gesproken niet zo snel binnenloopt, cafés die eigenlijk al gesloten zijn maar toch nog even open gaan als er 25 man voor de deur staan en kroegen waar je (verre) familieleden tegenkomt. Niet de populaire tentjes uit het centrum met 300 soorten bier op de kaart, koorballen, bekendheid en alles wat daarbij hoort.

Ik heb geen idee in welke volgorde we langs de kroegen zijn geweest. Ik pak Google Maps er ff bij misschien dat ik nog wat namen terug kan vinden. En anders vergeet ik er voor het gemak een, maakt ook weer niet uit! Op het programma stonden 17 kroegen, hier kreeg ik toch wel een klein straaltje angstzweet van. Drie voorwaartsen die de commissie vormen vraagt natuurlijk ook om ellende, behalve als het op kippenpootjes gaat natuurlijk.

Oké, laten we beginnen of zoals ze op z’n Germans zeggen: anfangen! Wat dit verder met de kroegentocht te maken heeft weet ik ook niet. We begonnen in café Friends. Van buitenaf zag het eruit als een kippenhok, eenmaal binnen bleek er aan de achterkant nog erg veel ruimte te zijn. Hier stond ik wel even van te kijken. Dit was het verzamelpunt van de tocht. Gelukkig hadden sommigen zich aan de dresscode gehouden en prachtige sjaaltjes om. Opvallend was toch wel dat het Kliko opvallend goed stond.

Toen gingen we eindelijk naar de DWH, oh nee dat was pas later. We gingen naar een café net iets van Friends vandaan, de naam geen idee. Het zag er mooi uit maar volgens mij wilden de mensen niet dat wij er waren. De tap ging namelijk dicht. Misschien had het iets te maken met de intellectuelen van 2,14 m aan de bar, wiens voorhoofd ook ongeveer 2,14 cm bedroeg. Nadat we hier aardig wat mensen hadden verzameld vertrokken we naar café Altijd Gezelligheid. Volgens Tim een van de hoogtepunten op de lijst, hij reed daar vroeger wel eens langs en zag om 10 uur ’s morgens al mensen bier drinken. Klinkt goed!

Aangekomen in café Altijd Gezelligheid moesten we na twee Hertog Jan biertjes overstappen op een Heineken flesje. Dit is voor mij hetzelfde als een lekkere Franse Chardonnay uit 1923 drinken en daarna een slokje champagnepils nemen. Ach, na een tijdje proef je toch het bier niet meer dacht ik maar zo.

Volgens mij kwam daarna het gezellige familiecafé De Schouw. Ze zeggen wel eens over dit café dat als je met een grote groep gaat de kans ook groter is dat je er familie tegenkomt. Ik heb altijd geleerd om dit soort dingen met een korreltje zout te nemen. Maar wat bleek! Michael kwam daar aangetrouwde familie tegen. Blijkbaar zit half Delft toch dichter bij elkaar dan je denkt.

Café ’t Hoekje? Dit zat op een hoekje en was eigenlijk al dicht, maar de vriendelijke man wilde best nog wel even zijn café voor ons openen. Leuk heur!

Daarna gingen we naar café De Sport. Dit vond ik eigenlijk nog best wel gaan. Ik weet niet meer wie het was maar die zei later, ze draaiden wel rare muziek, waarop ik antwoordde nee joh, gewoon Nederlandstalig. Ja dat bedoel ik, rare muziek. Geeft verder niet! Hier hadden we een ontmoeting met Stijn en kwamen er nog wat bekenden bij. Ze waren niet compleet, maar dat mocht de pret niet drukken. Co en Danoontje hadden nog wel wat in te halen maar ik was blij dat ze er waren.

Op weg naar de Carrousel kwamen we langs het station en bij het station staan taxi’s. Met Tim en Boaz beslisten wij een taxi te nemen aangezien het toch wel een graf eind lopen is. De chauffeur had de rit van zijn leven denk ik zo.

Afijn, allemaal leuk en aardig maar tussendoor hebben we hier ook nog ergens kippenpoten gegeten! Ik weet alleen niet meer waar maar de kippenpoten waren een daverend succes. Zoals het bij Delft altijd gaat: zo snel mogelijk zoveel mogelijk naar binnen werken, anders is het weg.

Toen kwam eindelijk de DWH, een café waar iedereen altijd wel eens naar binnen wilde. Samen zijn we sterk en dus gingen we gewoon naar binnen. Even wennen misschien, maar uiteindelijk gewoon een biertje doen zoals overal. Uiteindelijk vertrokken we ook weer uit deze bar nadat een aantal mensen even rond hadden gekeken (puur uit interesse natuurlijk).

Zijn we in café Vanouds geweest? Ik weet het niet, maar ergens onderweg werd er in ieder geval nog uitgebreid sterke verhalen gedeeld.

Hierna gingen we meer richting het centrum en zaten we op een hoek ergens buiten nog een biertje te doen. Een deel ook binnen. Het wordt nu allemaal wat wazig hoor. Daarna naar De Joffer gegaan wat voor mij het eindpunt is geweest. Ik kan mij nu ook herinneren waarom, ik wilde bier halen maar de tap was dicht. Logisch zoals ik dacht, tap dicht → naar huis. Een groepje is zelfs nog baco gaan drinken in De Drie Musketiers.

Uiteindelijk een zeer geslaagde avond en grote dank aan de buitenringcommissie. Ik hoorde zelfs al stemmen opgaan om dit vaker per jaar te doen. Mij lijkt dit niet zo geslaagd aangezien ik nog steeds lijd aan licht leverfalen. Het is het misschien ook wel waard..

Nog wat dingen die ik wel weet maar niet precies kan plaatsen waar dit gebeurde of ik nu pas bedenk en ik niet in mijn verhaal ertussen wil zetten, luiheid.

  • We kwamen nog studenten tegen die van Ben een “vriendelijke” begroeting kregen.
  • Michael en sigaretten gaan niet samen.
  • Het meisje van De Joffer is best aardig aangezien ze met een warm sopje Michaels kots best ff van de straat wil spoelen.

Ik heb alweer zin in de volgende kroegentocht met RC Delft.

Rob Post